جسم سالم به روان سالم نیاز دارد و روان سالم برای ماندگاری به محیطی آرام و شاد. این که روان سالم در بدن سالم است حقیقی غیرقابل انکار به شمار می‌رود. چه زمانی جسم می‌تواند عملکرد مطلوب داشته باشد که فکر آسوده باشد. در دنیای شلوغ و پرماجرای امروز که اتفاقاً مشکل‌های شغلی و اقتصادی گریبانگیر اکثر افراد شده است، شاید صحبت از فکر و روان آسوده کمی غیرممکن به نظر برسد. این درحالی است که این سلامت تا حد زیادی در اختیار خود فرد است. تا زمانی که برای شاد بودن و شاد زیستن به دنبال بهانه‌های هر روزه باشیم، نمی‌توانیم روان خود را از دغدغه‌ها مصون بداریم و سلامت آن را حفظ کنیم. تسلیم شدن در برابر مشکل‌های جاری زندگی، پیامدی جز بیماری و کسالت ندارد.
خانواده یکی از منابع کسب قدرت آرامش است. استحکام خانواده می‌تواند تضمین‌کننده سلامت جسم و روان همه اعضای آن باشد. ولی متأسفانه خانواده‌ها برای شاد بودن معمولاً به دنبال روش‌هایی می‌گردند که گاهی از شیوه‌های سنتی فاصله دارد. این درحالی است که می‌توان با ساده‌ترین امکانات، نهال شادی را در دل اعضای خانواده مخصوصاً بچه‌ها کاشت. یک زیرانداز پهن، یک هندوانه، مقداری جوجه، چند عدد سیخ، یک مشما تخمه، نان تازه و یک بطری دوغ و کمی خوراکی کودکانه، به همین سادگی. لازم نیست برای ذخیره لحظه‌های خوش، مسیرهای عجیب و پیچیده که گاه، با شرایط ما تناسبی ندارد برگزینیم. فراموش نکنیم جامعه‌ای پویا است که افراد شادکامی داشته باشد. برای داشتن جامعه‌ای پویا، برنامه‌های ساده تفریحی خانوادگی را در اولویت اوقات فراغت‌مان قرار دهیم. همین دورهمی‌های ساده را ارج نهیم و برای ماندگاری‌اش تلاش کنیم و در یک جمله، «زندگی را زندگی کنیم.»
سلام و تندرست باشید
محمدعلی یارمحمدی